آموزش ماهیگیری

مشکلات و آسیب های زیست محیطی که بعد از رهاسازی ماهی های صید شده با قلاب ماهیگیری به محیط طبیعی و محی

cropped-logooo-min-2048x2048-1

رهاسازی ماهی‌های صید شده به محیط طبیعی، به طور کلی به عنوان یک اقدام مثبت در حفظ منابع طبیعی و مدیریت پایدار ماهیگیری شناخته می‌شود. با این حال، اگر این کار به درستی انجام نشود، می‌تواند مشکلات و آسیب‌های زیست‌محیطی به همراه داشته باشد. در ادامه به بررسی مشکلات و آسیب‌های احتمالی و راهکارهای جلوگیری از آن‌ها می‌پردازیم.

مشکلات و آسیب‌های زیست‌محیطی

1. آسیب فیزیکی به ماهی‌ها

  • جراحت‌های قلاب: قلاب‌های ماهیگیری می‌توانند به دهان، گلو و یا اندام‌های داخلی ماهی آسیب برسانند.
  • استرس و خستگی: فرآیند صید و رهاسازی می‌تواند باعث استرس و خستگی شدید در ماهی‌ها شود، که ممکن است بر توانایی آن‌ها برای زنده ماندن تاثیر بگذارد.

2. بیماری‌ها و عفونت‌ها

  • انتقال بیماری‌ها: رهاسازی ماهی‌های صید شده در آب‌های مختلف می‌تواند باعث انتقال بیماری‌ها و انگل‌ها به جمعیت‌های بومی شود.
  • زخم‌های باز: زخم‌های ناشی از قلاب یا دست زدن به ماهی‌ها می‌توانند به عنوان ورودی برای عفونت‌ها عمل کنند.

3. تداخل با اکوسیستم‌های محلی

  • تغییر رفتار طبیعی: ماهی‌های رها شده ممکن است رفتارهای طبیعی خود را تغییر دهند و بر اکوسیستم‌های محلی تاثیر منفی بگذارند.
  • رقابت برای منابع: ماهی‌های رها شده ممکن است برای منابع غذایی و زیستی با ماهی‌های بومی رقابت کنند، که می‌تواند به کاهش جمعیت ماهی‌های بومی منجر شود.

4. مرگ و میر پس از رهاسازی

  • ناتوانی در زنده ماندن: برخی از ماهی‌ها ممکن است پس از رهاسازی به دلیل آسیب‌های فیزیکی یا استرس نتوانند زنده بمانند.
  • عدم توانایی در بازگشت به زیستگاه‌های طبیعی: ماهی‌هایی که در مناطق نامناسب رها می‌شوند ممکن است نتوانند به زیستگاه‌های طبیعی خود بازگردند.

راهکارهای جلوگیری از آسیب‌های زیست‌محیطی

1. استفاده از تجهیزات مناسب

  • قلاب‌های بدون خار: استفاده از قلاب‌های بدون خار می‌تواند آسیب کمتری به دهان و بدن ماهی‌ها وارد کند و فرآیند رهاسازی را آسان‌تر کند.
  • نخ‌های مقاوم و مناسب: استفاده از نخ‌های با کیفیت و مقاوم به کاهش احتمال پارگی و در نتیجه کاهش استرس و آسیب به ماهی کمک می‌کند.

2. تکنیک‌های صحیح رهاسازی

  • دست زدن به ماهی با دست‌های خیس: برای جلوگیری از آسیب به پوشش مخاطی محافظ ماهی، همیشه با دست‌های خیس به ماهی‌ها دست بزنید.
  • رهاسازی سریع: فرآیند رهاسازی را در کمترین زمان ممکن انجام دهید تا استرس و آسیب به ماهی‌ها کاهش یابد.
  • حفظ ماهی در آب: در حد امکان ماهی‌ها را در آب نگه دارید و از دست زدن بیش از حد به آن‌ها خودداری کنید.

3. آموزش و آگاهی

  • آموزش ماهیگیران: آموزش ماهیگیران درباره تکنیک‌های صحیح رهاسازی و استفاده از تجهیزات مناسب می‌تواند به کاهش آسیب‌های زیست‌محیطی کمک کند.
  • برنامه‌های آگاهی‌رسانی: برنامه‌های آگاهی‌رسانی عمومی درباره اهمیت رهاسازی ماهی‌ها و تاثیرات زیست‌محیطی آن می‌تواند به افزایش آگاهی و مشارکت جامعه کمک کند.

4. رعایت مقررات و قوانین محلی

  • پیروی از قوانین محلی ماهیگیری: رعایت مقررات و قوانین محلی درباره اندازه و تعداد ماهی‌های مجاز برای صید و رهاسازی می‌تواند به حفاظت از جمعیت‌های ماهی کمک کند.
  • مشارکت در برنامه‌های حفاظت: مشارکت در برنامه‌ها و پروژه‌های حفاظت از ماهی‌ها و اکوسیستم‌های آبی می‌تواند به بهبود وضعیت زیست‌محیطی کمک کند.

5. استفاده از تجهیزات کمکی

  • تورهای مخصوص رهاسازی: استفاده از تورهای نرم و بدون گره برای رهاسازی ماهی‌ها می‌تواند به کاهش آسیب‌های فیزیکی کمک کند.
  • ابزارهای جراحی مخصوص: استفاده از ابزارهای جراحی مخصوص برای برداشتن قلاب‌ها بدون آسیب زدن به ماهی می‌تواند مفید باشد.

نتیجه‌گیری

رهاسازی ماهی‌های صید شده به محیط طبیعی می‌تواند به حفظ منابع طبیعی و مدیریت پایدار ماهیگیری کمک کند، اما اگر به درستی انجام نشود، می‌تواند مشکلات و آسیب‌های زیست‌محیطی به همراه داشته باشد. با استفاده از تجهیزات مناسب، تکنیک‌های صحیح رهاسازی، آموزش و آگاهی، رعایت مقررات محلی و استفاده از تجهیزات کمکی می‌توان از این آسیب‌ها جلوگیری کرد و به حفاظت از اکوسیستم‌های آبی کمک کرد.

شرکت در کارگاه های آموزشی تعاونی ماهیگیری با قلاب ایرانیان زیر نظر استاد و مدرس ماهیگیری جناب آقای مهندس فرشاد محمدی 

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *